Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2008

Η σχέση του Συνταγματάρχη Ν. Γεωργούλα με τον Δ. Γ. Κασλά

Μνήμες 1940 - 41 από το βιβλίο «Δρομολόγιο της Νέας Ιωνίας»

Η σχέση του Συνταγματάρχη Ν. Γεωργούλα με τον Δ. Γ. Κασλά μέσα από το βιβλίο «Δρομολόγιο της Νέας Ιωνίας» του Δημήτρη Κωνσταντάρα-Σταθαρά «ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ» (έκδοση Πολιτιστικής Εστίας Μικρασιατών Νέας Ιωνίας Μαγνησίας ΙΩΝΕΣ, 2006)


Στρατόπεδο Συνταγματάρχη Γεωργούλα

Στην «καρδιά» της Νέας Ιωνίας βρίσκεται η έκταση του Στρατοπέδου Συνταγματάρχη Γεωργούλα». Στο στρατόπεδο δόθηκε τιμητικά το όνομα του ηρωικού Συνταγματάρχη Πεζικού Νικόλαου Γεωργούλα, που η οικογένειά του κατοικούσε στο Βόλο. Ο Συνταγματάρχης Νικ. Γεωργούλας γεννήθηκε στο χωριό Ρεντίνα της Καρδίτσας το 1896. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Βόλο. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922),κατά την οποία τραυματίστηκε.Η κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, βρήκε το Συνταγματάρχη Νικ. Γεωργούλα Διοικητή του 5ου Συντάγματος Πεζικού με το οποίο συμμετείχε και διακρίθηκε σε όλες τις επιχειρήσεις της περιόδου εκείνης μέχρι τη συνθηκολόγηση, όχι από το επίσημο ελληνικό κράτος, αλλά από το στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου (23 Απριλίου 1941).

Εδώ πρέπει να υπογραμμισθεί ότι το 5ο Σ.Π. ήταν αυτό, που απέκρουσε την αιχμή της «εαρινής επίθεσης» των Ιταλών (9-25 Μαρτίου 1941), που διηύθυνε ο ίδιος ο Μουσολίνι. Αξίζει εδώ ν’ αναφερθεί ότι στο Σύνταγμα αυτό υπηρετούσε και ο ηρωικός Ταγματάρχης από το Πουρί της Ζαγοράς Δημήτριος Γ. Κασλάς, ο οποίος με το 2ο Τάγμα του 5ου Συντάγματος (2/5), ως διοικητής του, υπερασπίστηκε το θρυλικό ύψωμα 731, που εκεί επάνω γράφτηκαν ηρωικές σελίδες ανδρείας και δόξας των Ελλήνων στρατιωτών. Το όνομα του αιματοβαμμένου αυτού υψώματος 731 χαράχτηκε με χρυσά γράμματα στο Μνημείο του ΄Αγνωστου Στρατιώτη στην Αθήνα.

Αργότερα, κατά την κατοχή, ο Συνταγματάρχης Γεωργούλας με άλλους 152 αξιωματικούς συνελήφθησαν και, ενώ με το ιταλικό πλοίο «Cittá di Genova» μεταφέρονταν στην Ιταλία, συμμαχικό υποβρύχιο τορπίλισε το πλοίο στις 20 Ιανουαρίου 1943, με αποτέλεσμα να πνιγούν και να χαθούν στη θάλασσα οι 71, μεταξύ αυτών και ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Γεωργούλας και ο γενναίος υπερασπιστής της Πίνδου Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης.Επίσης σ’ αυτό το ναυάγιο χάθηκαν από την περιοχή μας, εκτός από το Συνταγματάρχη Νικ. Γεωργούλα, που ήταν πρώτος στην στρατιωτική ιεραρχία και άλλοι επτά αξιωματικοί με τη σειρά ως εξής: Σινιώρης Δημ. Συνταγματάρχης Πεζικού, Σύρρος Σπυρ. Συν/ρχης Μηχανικού, Γιαταγάνας Ιωάν. Αντισυν/ρχης Πεζ., Σινιώρης Ευάγ. Αντισυν/ρχης Μηχαν., Ανέστης Κων. Ταγματάρχης Πυρ., Αδαμόπουλος Ανδρέας Λοχαγός Πεζ. και Λιλλής Θεόδ. Υπολ/γός Τεχν. Υπηρεσιών.Άλλοι οκτώ από τον τόπο μας διεσώθησαν.

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2008

Μήνυμα του Χαράλαμπου Βόγια για την δράση του Δ. Γ .Κασλά στον ΕΛΛΑΣ

Αγαπητέ κ.Καπανιάρη,

Κατ'αρχάς θα ήθελα να σας συγχαρώ για την ιστιοσελίδα που δημιουργήσατε για τον Ταγματάρχη Κασλά και μου δώσατε την ευκαιρία
να μάθω για τον ίδιο και την δράση του. Από καιρό έψαχνα να βρω κάποιες πληροφορίες.

Ο πατέρας μου, Δημήτρης Βόγιας, συμμετείχε στην εθνική αντίσταση και βρέθηκε να υπηρετεί κοντά του ως σύνδεσμος, από το 04/1943 και μέχρι το τέλος στα Δεκεμβριανά. Μου μιλούσε με μεγάλη εκτίμηση, για τον Ταγματάρχη, όλα αυτά τα χρόνια .Μου διηγήθηκε πολλές ιστορίες από τον κοινό τους αγώνα που ήταν όλες πολύ συμπαθητικές. Οπως τότε που τον έστειλε ως προσωπικός του σύνδεσμος που ήταν να φέρει την γυναίκα του την Μαρία από το σταθμό του τρένου στη βάση τους. Την έβαλε σε ένα άλογο και της έλεγε συνέχεια ‘’ Πρόσεχε μην πέσεις και με σκότωσε ο Ταγματάρχης’’, και αυτή γελούσε. Σε όλες φαινόταν η αγάπη και η εκτίμηση των ανταρτών που ευρίσκοντο υπό τις διαταγές του .


Βέβαια ο ίδιος δεν γνώριζε την τύχη του μετά το πέρας του αγώνα. Ο πατέρας μου κατάγεται από την Καρύτσα Λαρίσης. Το '42 ξεκίνησε μια από τις πρώτες αντάρτικες ομάδες στην Θεσσαλία. Τελικά πολλά μέλη αυτής της ομάδας βρέθηκαν να υπηρετούν μετέπειτα υπό τις διαταγές του Κασλά. Ενας απ΄αυτούς ο Ρίζος Βαρδάστικος στις 2/1/43 ως καπετάνιος τμήματος συγκροτεί μαζί με άλλους το αντάρτικο του ΕΛΑΣ στο Πήλιο πείθοντας τον Ταγματάρχη Κασλά και άλλους ανεξάρτητους Βολιώτες αντάρτες να προσχωρήσουν στο ΕΛΑΣ. Σήμερα είναι 86 ετών και ζεί στην Σωτηρίτσα Αγιάς, αλλά θα τον ενδιέφερε να μάθει λεπτομέρειες. Και εμένα με ενδιαφέρει προσωπικά η ιστορία. Είμαι μηχανικός μηχανολόγος με πολυετή εμπειρία σε μεγάλα έργα και εργάζομαι στο εξωτερικό απ΄όπου σας στέλνω και αυτή την επιστολή και θα σας παρακαλούσα αν είναι δυνατόν να έχω πρόσβαση στο αρχείο του Ταγματάρχη. Αν όχι θα περιμένω υπομονετικά να δημοσιευθεί. Λυπήθηκα πάρα πολύ που έφυγε ο Γίαννης Κασλάς πάνω που σχεδίαζα να πάω να τον γνωρίσω.

Δυστυχώς η ηρωική ιστορία του 52ου συντάγματος του ΕΛΑΣ δεν γράφηκε, δεν γνωρίζω να υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Ελπίζω στο αρχείο του ταγματάρχη να βρίσκονται αυτά τα στοιχεία και βάσει αυτών να έρθη στο φως η ιστορία του 52. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση για το ήθος και τον ηρωισμό του Ταγματάρχη και θα πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία. Η ιστορία του είναι συγκινητική. Η προσπάθεια σας βαδίζει προς αυτή την κατεύθυνση και είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρεται τον σκοπό σας.

Επίσης θα ήθελα να σας συγχαρώ για την υψηλή ποιότητα της ιστιοσελίδα σας .


Με εκτίμηση Χαράλαμπος Βόγιας